LOES CLAESSENS X
OPUS EMILIANO

Waar sommige ontwerpers simpelweg de regels volgen, beheersen anderen ze zo goed dat ze die regels naar hun hand kunnen zetten.

Loes Claessens behoort duidelijk tot de laatste categorie. Via haar onafhankelijke studio heeft ze jarenlang de visuele taal van grafisch ontwerp uitgebreid, dat moeiteloos beweegt tussen musea, culturele instellingen, uitgevers en kunstenaars. Haar praktijk is geworteld in typografie en redactioneel ontwerp, maar blijft zelden beperkt tot de pagina. In plaats daarvan wordt elk project een systeem van betekenis: een dialoog tussen vorm, structuur en de ideeën die ze overbrengen.

Haar visuele taal is onmiskenbaar van haarzelf: precies maar speels, intellectueel maar intuïtief. Wat op het eerste gezicht ingetogen lijkt, onthult vaak een onverwacht gebaar, een subtiele verstoring die de hele compositie verandert.

"Mocht vrouwelijkheid een landschap zijn, dan was het mijne een glooiend heuvellandschap met weidse uitzichten, een rijke natuur en de perfecte temperatuur."

— Loes Claessens

In die zin roept Loes de geest op van Clio, de muze aan wie het bewaken van het geheugen en het vastleggen van cultuurbepalende gebeurtenissen is toevertrouwd. Clio begreep dat geschiedenis niet alleen is wat wordt herinnerd, maar ook hoe het wordt verteld. Dat de vorm waarin kennis reist, bepaalt of het overleeft.

Deze gevoeligheid loopt door Loes' praktijk. Een boek, een tentoonstellingsidentiteit of een publicatie wordt meer dan een visueel object; het wordt een vaartuig voor ideeën die door de tijd reizen.

Haar aanpak is onmiskenbaar van nu. Met een eigen studio onder haar hoede heeft ze het auteurschap op haar eigen voorwaarden geclaimd en de ruimte gecreëerd waarin hoogwaardig design kan ontstaan. Dit werk drukt een onuitwisbaar stempel op onze cultuur.

In de wereld van Opus Emiliano bewijst zij dat design in de kern een vorm van culturele herinnering is.